|
Ansjovis
|
Geplaatst op 04-03-2010, 18:54 |
Reageer
|
Berichten: 3593
global moderator
Verstuur privé bericht
|
De winter wil zich niet hurken onder
De voeten van een dichter, je vraagt me waarom
En waar ik de metaforen van ons bestaan
Heb verstopt. De lente neemt onze begroeting niet aan.
Hier hebben kinderen gelegen, senioren en wanhopigen
Die hier vrede dachten te vinden.
In de ochtend maken we tafels van onze schaduwen.
Je knaagt er zo stil en onwetend van mijn geweten
Onze ogen tranen van de brandende feiten
Nog zwijg ik tegen iedere bloem
- ze zouden het niet geloven-
Onze adem condenseert in de koude briesen
Van het voorjaar. Ik volg de stem van mijn huis.
Morgen verschuilen wij in elkaars zelfbeeld en
bakken we ons hart met rijst voor degene
die ik heb bemind.
Hij is nu 21 jaar.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Een boekenkast zonder boeken is als een lichaam zonder ziel |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
De noodkreet van maart - 1
?